حسین ابن علی

 

گفته اند رثاء حسین بن علی همواره باید زنده باشد، حقیقتی است كه خود پیامبر و ائمه اطهار توصیه كردند. اما در رثای یك قهرمان،  اول باید قهرمان بودنش برای همه مشخص شود و بعد در رثای قهرمان بگریند. وگرنه رثای یك آدم نفله شده‌ی بیچاره بی دست و پای مظلوم كه دیگر گریه ندارد. و گریه ملتی برای او معنی ندارد. در رثای قهرمان باید گریست. برای اینكه احساسات قهرمانی پیدا كنند. برای اینكه پرتوی از روح قهرمان در روحشان پیدا شود و آنها هم غیرت پیدا كنند، عدالتخواه شوند، با ظلم و ظالم نبرد كنند. آنها هم آزادیخواه باشند و برای آزادی احترام قائل شوند. آنها هم بفهمند عزت نفس چیست، شرف و انسانیت یعنی چه، كرامت یعنی چه؟

دشنام

آدم بي فضيلت و بي هنر را ستودن چنان است كه به او دشنام دهند

 

 

لاروشفوكولد